| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Marian Włodzimierz Albiński (ps. Ajaks) |
| Urodzenie | 25 marca 1892, Kraków |
| Śmierć | 21 kwietnia 1978, Warszawa |
| Pochówek | Cmentarz w Marysinie Wawerskim |
| Zawód i role | |
| Zawód | polonista, pedagog, literaturoznawca, krytyk, dziennikarz |
| Ranga wojskowa | major Wojska Polskiego |
| Działalność lokalna | Związany z Wawrem; kustosz Regionalnego Muzeum Pamiątek |
| Wykształcenie i odznaczenia | |
| Wykształcenie | Uniwersytet Jagielloński; doktorat na Uniwersytecie Warszawskim (1922) |
| Odznaczenia | Krzyż Niepodległości |
Marian Albiński zajmował się literaturą i wychowaniem, łącząc pracę naukową z publicystyką i działalnością społeczną. W swoich opracowaniach podejmował tematykę psychologicznych podstaw twórczości oraz praktyczne zastosowania teorii psychicznych w wychowaniu.
Życiorys i wykształcenie
Syn Stanisława Albińskiego, mierniczego, uczęszczał najpierw do IV Gimnazjum w Krakowie, a następnie do Gimnazjum im. Sobieskiego. Studia odbył na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1910/1911–1913/1914. Podczas studiów otrzymał nagrodę Akademii Umiejętności w Krakowie i odbył podróże naukowe do miast takich jak Monachium, Wiedeń, Zurych, Padwa, Florencja, Rzym i Neapol.
Jeszcze przed I wojną światową zaangażował się w ruch niepodległościowy. Należał do Polskich Drużyn Strzeleckich – najpierw w Wiedniu, potem w Krakowie. Po wybuchu wojny poszedł na front z I Brygadą Legionów Polskich. W okresie formowania struktur wojskowych współpracował przy redakcji „Dziennika Urzędowego Komisariatu Wojsk Polskich w Kielcach”. W 1917 roku został powołany do Komisji Wojskowej Tymczasowej Rady Stanu w Warszawie.
Kariera zawodowa, badania i publikacje
W 1922 roku uzyskał tytuł doktora filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. W kolejnych latach związany był z resortem wojskowym; w 1924 roku trafił do Wydziału Indywidualizacji Żołnierza w Ministerstwie Spraw Wojskowych, a następnie kierował referatem oświatowo-kulturalnym w Dowództwie Okręgu Korpusu nr 1 w Warszawie. Pisał artykuły do „Polski Zbrojnej” i zajmował się zagadnieniami wychowawczymi w wojsku.
Zainteresowania naukowe Albińskiego obejmowały badania literackie z zastosowaniem metod psychologicznych. Wspólnie z Ludwikiem Jekelsem w 1924 roku przetłumaczył Trzy rozprawy z teorii seksualnej Zygmunta Freuda. Prowadził studia nad psychologicznymi podstawami utworów oraz nad wykorzystaniem psychoanalizy w pedagogice.
Działalność społeczna i zaangażowanie w Wawrze
Podczas II wojny światowej zorganizował wraz ze Stanisławem Krupką szkołę zawodową w Wawrze, która działała również jako zakonspirowana szkoła ogólnokształcąca. Od listopada 1943 roku pełnił funkcję kustosza Regionalnego Muzeum Pamiątek funkcjonującego w Wawrze.
W dwudziestoleciu międzywojennym był redaktorem regionalnego miesięcznika historyczno-społecznego „Na Straży”, wydawanego w latach 1937–1939. Należał do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Został odznaczony Krzyżem Niepodległości. Zmarł 21 kwietnia 1978 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu w Marysinie Wawerskim.
Wybrane prace
Poniżej kilka tytułów reprezentujących zakres badań i działalności Albińskiego:
- „Józef Korzeniowski jako pisarz dramatyczny” (1912)
- „Wstęp do badań estetycznych nad powieścią polską” (1914)
- „Symbole niewoli i zmartwychwstania narodu w twórczości Stanisława Wyspiańskiego” (1916)
- „Stan badań psychoanalitycznych w zakresie twórczości literackiej” (1923)
- „Wojsko – szkołą charakterów” (1927)
- Przekład z Ludwikiem Jekelsem: „Trzy rozprawy z teorii seksualnej” (1924)
