| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Miriam Akavia (ur. Matylda Weinfeld) |
| Data urodzenia | 20 listopada 1927 |
| Miejsce urodzenia | Kraków |
| Data śmierci | 16 stycznia 2015 |
| Miejsce śmierci | Tel Awiw |
| Kariera | |
| Zawód | pisarka, tłumaczka |
| Rola publiczna | honorowa przewodnicząca Towarzystwa Izrael-Polska |
| Wykształcenie i zawód | |
| Wykształcenie | dyplomowana pielęgniarka; studia literatury i historii, Uniwersytet Tel Awiwu |
| Nagrody i odznaczenia | |
| Wybrane | Nagroda Jad Waszem (1978); Medal "Zasłużony dla Tolerancji" (2000); Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RP (2007) |
| Losy wojenne | |
| Więzienia i obozy | getto krakowskie, obóz w Płaszowie, KL Auschwitz, Bergen-Belsen |
| Ratunek i emigracja | uratowana przez Szwedzki Czerwony Krzyż; 1946 przez Szwecję do Palestyny |
| Pochówek | |
| Miejsce pochówku | Cmentarz w Nataf, pochowana 18 stycznia 2015 |
izraelska pisarka i tłumaczka, ocalała z Holokaustu, Miriam Akavia stała się głosem opowiadającym o dzieciństwie i przeżyciach wojennych. Zajmowała się też tłumaczeniem literatury między językiem polskim i hebrajskim.
Życiorys i wykształcenie
Miriam Akavia urodziła się w zasymilowanej rodzinie żydowskiej jako córka Hirsza Weinfelda (1894–1944) i Broni z domu Plessner (1898–1945). W czasie II wojny światowej przebywała w krakowskim getcie, trafiła do obozu w Płaszowie, następnie była więźniarką KL Auschwitz i Bergen-Belsen. Została uratowana przez Szwedzki Czerwony Krzyż.
W 1946 przedostała się przez Szwecję do Palestyny. Uzyskała dyplom pielęgniarki, a potem studiowała literaturę i historię na Uniwersytecie Tel Awiwu. Pracowała też w dyplomacji kulturalnej Izraela jako attaché w przedstawicielstwach w Budapeszcie i w Sztokholmie.
Działalność publiczna i relacje polsko‑izraelskie
Była honorową przewodniczącą Towarzystwa Izrael-Polska. Organizowała spotkania młodzieży z Polski i Izraela oraz działała na rzecz przełamywania stereotypów dzielących obie społeczności. Współpracowała z redakcją antyrasistowskiego magazynu "Nigdy Więcej".
Dorobek literacki i tłumaczenia
Akavia zaczęła publikować w 1975 roku. Pisała przede wszystkim o swoim dzieciństwie, o Holokauście i o doświadczeniach wojennych. Tłumaczyła literaturę polską na hebrajski i teksty hebrajskie na polski.
Jej książki zostały przetłumaczone na wiele języków, między innymi na angielski, niemiecki, duński, francuski i węgierski. Otrzymała Nagrodę Jad Waszem w 1978 roku oraz wyróżnienia w Polsce, Izraelu i Niemczech. Po polsku ukazały się:
- Jesień młodości (1989, Wydawnictwo Literackie, Kraków)
- Moja winnica (1990, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa)
- Cena (1992, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław)
- Galia i Miklosz: zerwanie stosunków (1992, tłum. z niemieckiego K. Golda)
- Urojenia (2000, przekł. autorski)
- Moje powroty (2005, Wydawnictwo Literackie, Kraków)
„Niełatwo było przejść z języka polskiego na hebrajski, a po hebrajsku pisać o klimacie polskim...”
Pochowana została 18 stycznia 2015 na cmentarzu w Nataf.
