| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Alfred Ader |
| Urodzenie | 17 października 1892, Kraków |
| Śmierć | 19 października 1941, Warszawa |
| Zawód / rola | Szermierz (szabla, floret) |
| Wykształcenie | Dr nauk prawnych, Uniwersytet Jagielloński (1919) |
| Służba wojskowa | Armia austriacka (1915–1918), Wojsko Polskie (od 1918); podporucznik, kapitan |
| Najważniejsze osiągnięcia | Dwa srebrne medale drużynowe na akademickich MŚ 1924; uczestnik IO 1924 |
| Odznaczenia | Złoty Krzyż Zasługi (19 III 1931) |
| Pochówek | Cmentarz Powązkowski w Warszawie, kwatera 136-1-14 |
Alfred Ader był polskim zawodnikiem szermierki, który zdobył medale drużynowe na akademickich mistrzostwach świata w 1924 roku. W życiu zawodowym łączył karierę sportową z wykształceniem prawniczym i służbą wojskową.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Krakowie jako syn Leona, prowadzącego kancelarię adwokacką, oraz Eweliny Lord. Ukończył ośmioklasowe Gimnazjum Św. Anny w Krakowie. Studiował ekonomię i prawo w Wiedniu oraz w Krakowie; w 1919 otrzymał stopień doktora praw na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Służba wojskowa
W kwietniu 1915 został wcielony do armii austriackiej. W latach 1916–1918 walczył na frontach rosyjskim, rumuńskim i ukraińskim; początkowo zajmował się wywiadem, a następnie dowodził baterią artylerii w stopniu podporucznika. 17 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do sądu wojskowego w Krakowie. W lutym 1924 został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919.
Kariera szermiercza
Już w czasie studiów Ader działał jako szermierz; przed 1914 należał do Krakowskiego Klubu Szermierczego. W grudniu 1921 współuczestniczył w reaktywacji sekcji szermierczej AZS Kraków wraz z Bolesławem Macudzińskim, Adamem Papée, Konradem Winklerem i Jerzym Zabielskim. Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 1924 pełnił funkcję kapitana polskiej drużyny szablistów; Polska odpadła z eliminacji po porażkach z Holandią i USA, a Ader nie odniósł w tych meczach zwycięstwa.
Na pierwszych akademickich mistrzostwach świata rozegranych w Warszawie w dniach 17–24 września 1924 zdobył dwa srebrne medale w turniejach drużynowych: szabla i floret. Wystąpił w pierwszym oficjalnym meczu międzypaństwowym Polska–Czechosłowacja w Pradze 14 czerwca 1925. W mistrzostwach Polski 1925 zajął dwukrotnie czwarte miejsce indywidualnie w szabli i we florecie. Karierę sportową zakończył w 1928; w latach 1926–1928 pełnił funkcję skarbnika Polskiego Związku Szermierczego.
Odznaczenia i pochówek
Alfred Ader otrzymał Złoty Krzyż Zasługi 19 marca 1931. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, w kwaterze 136-1-14.