| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 4 listopada 1870, Kraków |
| Śmierć | 9 grudnia 1932, Myślenice |
| Zawód / rola | działaczka kobieca, społeczna i charytatywna |
| Rodzina | |
| Ojciec | Józef Bielak |
| Mąż | Emil Adelman |
| Działalność | |
| Biblioteka | pierwsza biblioteka w Myślenicach (domowa, ul. Reja) |
| Organizacje | Liga Kobiet Galicji i Śląska — przewodnicząca koła w Myślenicach; członkini Zarządu Naczelnego |
| Ochronka | Założycielka i fundatorka ochronki dla dzieci (Adelmanówka), od 1916 |
Helena Adelman zasłynęła jako aktywna działaczka społeczna w Myślenicach. Jej inicjatywy objęły działalność oświatową i opiekę nad dziećmi dotkniętymi skutkami wojny.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się w Krakowie jako córka Józefa Bielaka, prawnika i właściciela pasażu handlowego przy Rynku Głównym. Otrzymała staranne wykształcenie domowe. W 1899 roku brała udział w I Wystawie Stowarzyszenia (Koła) Artystek Polskich w Krakowie.
Po ślubie z Emilem Adelmanem przeprowadziła się do Myślenic. Tam zaangażowała się w pracę na rzecz społeczności lokalnej i wykorzystała swoje zbiory książek do działań oświatowych.
Działalność społeczna i charytatywna w Myślenicach
We własnym domu przy ulicy Reja utworzyła pierwszą bibliotekę w Myślenicach, udostępniając księgozbiór mieszkańcom. Część swojego zbioru przekazała Bibliotece Muzeum Techniczno-Przemysłowego w Krakowie z przeznaczeniem dla Biblioteki Wyższych Kursów dla Kobiet, która nosiła imię Heleny Adelman.
Podczas I wojny światowej była główną organizatorką, a potem przewodniczącą koła Ligi Kobiet Galicji i Śląska w Myślenicach; w 1916 roku koło liczyło ponad 200 członkiń. Pełniła także funkcję członkini Zarządu Naczelnego Ligi. Od 1916 roku wspierała zakonnice prowadzące ochronkę dla dzieci katolickich — popularnie nazywaną Adelmanówką — która początkowo opiekowała się głównie sierotami wojennymi. Pozostała przewodniczącą Towarzystwa Ochronki do końca życia, często odwiedzając placówkę i współfinansując jej utrzymanie.
Darowizny, testament i pochówek
W testamencie przekazała znaczące środki na rzecz miejscowych instytucji: 150 000 zł (słownie: sto pięćdziesiąt tysięcy złotych) na utrzymanie dzieci w Towarzystwie Ochronka w Myślenicach oraz 8 000 zł (osiem tysięcy złotych) na rzecz rzymsko‑katolickiego kościoła parafialnego w Myślenicach. Zmarła 9 grudnia 1932 roku w Myślenicach i spoczywa w rodzinnym grobowcu Bielaków na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
