Narodowe Archiwum Cyfrowe opublikowało zbiór archiwalnych fotografii pokazujących Kopiec Kościuszki na Górze św. Bronisławy z początku XX wieku. Obiekt ma około 35 metrów wysokości i od 1823 roku zajmuje charakterystyczne miejsce w panoramie Krakowa. Fotografiom towarzyszy porównanie dawnej i współczesnej sylwety kopca oraz zmieniającej się zabudowy i zieleni wokół.
Kiedy i jak powstał Kopiec Kościuszki?
Decyzję o usypaniu kopca podjęto w lipcu 1820 roku. Uroczyste rozpoczęcie akcji sypania miało miejsce 16 października 1820, a prace trwały około trzech lat. Budowę zakończono 25 października 1823 roku. Kopiec wzniesiono z ziemi przywiezionej z pól bitewnych, między innymi z Racławic i Maciejowic, oraz z miejsc związanych z udziałem Tadeusza Kościuszki w walkach poza Polską. Znaczną część robót wykonali ochotnicy, a inwestycja napotykała problemy techniczne i finansowe podczas realizacji.
Co pokazują archiwalne fotografie?
Zdjęcia zarchiwizowane w Narodowym Archiwum Cyfrowym prezentują kopiec i jego bezpośrednie otoczenie sprzed ponad stu lat. Fotografie uwidaczniają różnice w ukształtowaniu terenu i w zabudowie, a także perspektywę, z której dawniej oglądano miasto. Z materiału wynika, że już wówczas Kopiec Kościuszki pełnił funkcję punktu widokowego; ze szczytu rozciągała się panorama na Kraków i okolice, co dziś potwierdza się przy dobrej widoczności także w kierunku Tatr.
Jak wygląda dostęp do kopca dziś?
Do Kopca Kościuszki prowadzą ścieżki spacerowe, a przy alei Waszyngtona znajduje się parking umożliwiający dojazd samochodem pod sam rejon obiektu. Na miejscu działa fort i Muzeum Kościuszkowskie, które obejmuje ekspozycje dotyczące historii kopca i osoby Tadeusza Kościuszki. Muzeum udostępnia bezpłatny wstęp w wybrane dni w roku, a standardowy bilet obejmuje zarówno wystawę, jak i wejście na kopiec. Wstęp normalny kosztuje 34 zł, a ulgowy 26 zł.
