| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Tadeusz Abłamowicz |
| Urodzenie | 2 lutego 1884, Nowa Wieś Narodowa (obecnie Kraków) |
| Śmierć | 1940, ZSRR |
| Rodzice | Stanisław i Maria z d. Matuszewicz |
| Zawód i role | |
| Zawód | urzędnik bankowy |
| Rola | major rezerwy artylerii Wojska Polskiego |
| Wykształcenie | |
| Szkoła | C. K. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie |
| Uczelnia | Wydział Prawny Uniwersytetu Jagiellońskiego (absolutorium 1907) |
| Służba wojskowa | |
| Formacja | artyleria forteczna (C. K. Armia), Wojsko Polskie |
| Stopień | major rezerwy artylerii |
| Kariera zawodowa | |
| Banki | Bank Krajowy we Lwowie; Bank Gospodarstwa Krajowego; Bank Ziemian we Lwowie |
| Ordery i odznaczenia | |
| Wybrane | Krzyż Walecznych (2×), Złoty Krzyż Zasługi, Medal Niepodległości i inne |
Tadeusz Abłamowicz był oficerem rezerwy artylerii oraz pracownikiem bankowym związanym głównie ze Lwowem. W czasie II wojny światowej został aresztowany przez władze sowieckie i zginął w 1940 roku.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 2 lutego 1884 w Nowej Wsi Narodowej; był synem Stanisława i Marii. Uczył się w C. K. Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, gdzie w 1902 zdał egzamin dojrzałości, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, kończąc studia w 1906 z absolutorium w 1907.
W młodości angażował się w pomoc emigrantom z obszaru zaboru rosyjskiego. W 1915 poślubił Helenę z domu Elektorowicz; miał syna Tadeusza urodzonego w 1917.
Służba wojskowa i udział w wojnach
W 1906–1907 odbywał roczną służbę ochotniczą w 2 pułku artylerii fortecznej w Krakowie i zachował związki z tą jednostką jako rezerwista. W czasie I wojny światowej służył na frontach rosyjskim i serbskim, następnie pełnił funkcję instruktora w baterii zapasowej i był oficerem 12 pułku artylerii ciężkiej.
Udział w walkach o Lwów i działania w 1919–1920
Po powrocie do Lwowa w listopadzie 1918 brał udział w obronie miasta podczas wojny polsko-ukraińskiej. W 1919 i 1920 zgłaszał się do służby podczas konfliktów; dowodził baterią ochotniczą w 205 pułku podczas wojny polsko-bolszewickiej i walczył na Wołyniu i Podolu, po czym pod koniec 1920 został zdemobilizowany.
Kariera bankowa i działalność we Lwowie
Od 1908 był zatrudniony w Banku Krajowym we Lwowie, a po 1921 pracował w Banku Gospodarstwa Krajowego. W latach 20. pełnił funkcje kierownicze; pod koniec dekady został dyrektorem Banku Ziemian we Lwowie oraz w 1927 wybrano go na prezesa komisji rozjemczej Giełdy Pieniężnej we Lwowie.
W 1937 objął stanowisko wiceprezesa zarządu koła Związku Oficerów Rezerwy we Lwowie, gdzie był także skarbnikiem. Od 1938 działał jako urzędnik z upoważnieniem do parcelacji na obszarze województwa lwowskiego.
Aresztowanie, śmierć i upamiętnienie
Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany w nocy z 8 na 9 grudnia 1939 we Lwowie i osadzony w więzieniu na Zamarstynowie. W 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD; jego nazwisko umieszczono na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994.
Zidentyfikowane ofiary tej części zbrodni zostały pochowane na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni, otwartym w 2012.
Ordery i odznaczenia
Tadeusz Abłamowicz otrzymał m.in. Krzyż Walecznych dwukrotnie, Złoty Krzyż Zasługi (28 czerwca 1929), Medal Niepodległości oraz Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921. Wśród wcześniejszych odznaczeń znajdują się także ordery austro-węgierskie nadane przed 1918 rokiem.
