Tekst przedstawia modę damską w PRL w latach 70. jako zjawisko ściśle powiązane z międzynarodowymi wpływami i lokalną kreatywnością. Archiwalne zdjęcia z Narodowego Archiwum Cyfrowego ilustrują różne typy strojów — od codziennych po weselne i plażowe. W opisie pojawiają się zarówno państwowe pracownie projektowe, jak i popularne marki handlowe, które kształtowały gusta Polek. Na pierwszym planie były zarówno fasony importowane z Zachodu, jak i projekty szyte lub przerabiane w domu.
Jak wyglądały sylwetki i trendy w latach 70.?
Dominowały szerokie spodnie typu dzwony oraz długie, kolorowe spódnice z psychodelicznymi wzorami. W modzie występowały ażurowe swetry i ubrania dziergane z włóczki, hafty, poncza inspirowane motywami etnicznymi oraz bardzo krótkie spódniczki. Popularne były też elementy związane z kulturą disco i hippisów — frędzle, falbany i jaskrawe barwy. Kobiety często sięgały po przeróbki i samodzielne szycie, bo wybór w sklepach bywał ograniczony.
Jak działały marki i gdzie je można było spotkać?
Państwowe przedsiębiorstwo Moda Polska odgrywało ważną rolę jako producent i dystrybutor kolekcji. Firma miała własne sklepy i zatrudniała projektantów oraz dyrektorów, którzy nadawali ton części oficjalnych kolekcji. W materiałach z tamtych lat wymieniano modelki związane z tym środowiskiem.
Projektantka Barbara Hoff stworzyła markę Hoffland, której kolekcje trafiały do sieci Domów Towarowych Centrum. Popularność tej oferty była duża; relacje z epoki opisują przypadki silnego popytu na wybrane modele. Dodatkowo w sklepach Pewex pojawiały się towary zachodnie, co uzupełniało dostępne wzory i tkaniny.
Jakie dodatki i fryzury dominowały?
Dodatki podkreślały charakter stroju — szerokie paski noszone na biodrach, duże kołnierze, okulary o owalnych ramach, chusty i biżuteria z koralików. W butach królowały platformy, a w garderobie pojawiały się skórzane kurtki i futrzane kamizelki. Fryzury nawiązywały do swobodnej estetyki tamtej epoki, a inspiracje sceną międzynarodową — na przykład postacią Davida Bowie'ego — podkreślały egzotyczny i czasem awangardowy charakter stylu.
Brak szerokiej podaży sklepowej skłaniał wiele osób do przeróbek i własnych realizacji krawieckich. W efekcie powstawały lokalne warianty międzynarodowych trendów, widoczne na ulicach i podczas uroczystości. W Krakowie sklep Mody Polskiej mieścił się w Nowej Hucie przy pl. Centralnym.
