| Biografia | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Zygmunt Alfus (właśc. Szymon Alfus) |
| Data urodzenia | 3 lutego 1901 |
| Miejsce urodzenia | Kraków |
| Data śmierci | 11 lutego 1957 |
| Miejsce śmierci | Katowice |
| Zawód / role | Piłkarz, sędzia, działacz sportowy, rzemieślnik, urzędnik, dziennikarz, przedsiębiorca |
| Kariera piłkarska | |
| Pozycja | prawoskrzydłowy (napastnik) |
| Kluby | Cracovia, Jutrzenka, Jehuda, Makkabi |
| Działalność | |
| Organizacje | Hakoah Bielsko, Śląski ZPN, PZPN, Miejska Rada Narodowa w Katowicach |
| Odznaczenia | |
| Złoty Krzyż Zasługi | 18 stycznia 1946 |
Zygmunt Alfus był zawodnikiem krakowskich klubów i po przejściu z boiska działał w polskim futbolu jako sędzia i organizator. W życiu zawodowym wykonywał też prace rzemieślnicze, urzędnicze i dziennikarskie oraz prowadził działalność gospodarczą.
Życiorys i kariera piłkarska
W młodości występował jako prawoskrzydłowy napastnik. Grał w klubie Cracovia, gdzie rozegrał trzy spotkania w finałach mistrzostw Polski w 1922 roku. Po okresie w Cracovii kontynuował grę w Jutrzence, Jehudzie i Makkabi, kończąc karierę piłkarską w 1926 roku.
Poza boiskowymi obowiązkami utrzymywał się z różnych zajęć zawodowych. Był rzemieślnikiem, pracował jako urzędnik i dziennikarz, a także prowadził własne przedsięwzięcia gospodarcze.
Działalność organizacyjna i publiczna
Przed II wojną światową działał w Hakoahu Bielsko. Po wojnie związał się ze Śląskim Związkiem Piłki Nożnej w Katowicach, gdzie pełnił m.in. funkcję kapitana okręgowego. W 1956 przyczynił się do reaktywacji Śląskiego ZPN.
W Polskim Związku Piłki Nożnej pełnił kolejno funkcje zastępcy sekretarza i kapitana związkowego do 1 października 1948 roku. Był pierwszym w polskim futbolu uznawanym za selekcjonera z prawdziwego zdarzenia i ustalał skład reprezentacji w pięciu meczach. Jego rezygnacja z funkcji kapitana związkowego wiązała się z rozgrywkami politycznymi w strukturach PZPN i w polskim sporcie, a nie była bezpośrednio skutkiem wyników sportowych reprezentacji.
Po 1945 roku w Katowicach pełnił także funkcję przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej.
Ordery i odznaczenia
Za działalność społeczną i organizacyjną otrzymał Złoty Krzyż Zasługi przyznany 18 stycznia 1946 roku.
Zmarł 11 lutego 1957 w Katowicach.