Wtorek, 17 listopada Imieniny: Elżbieta, Grzegorz, Salomea
Teraz Wtorek, 17 listopada 2026

Feliks Antoniak — rzeźbiarz i narciarz wysokogórski

Znani z miasta Karolina Zawadzka 4 min czytania

Feliks Antoniak
Fot. Unknown authorUnknown author · „List z Paryża” · licencja Public domain · Wikimedia Commons · zdjęcie przeskalowane, kadr dopasowany do formatu strony.

Feliks Piotr Antoniak był polskim rzeźbiarzem i jednym z czołowych narciarzy początku XX wieku. Studiował w Wiedniu i Paryżu, a przez życie zawodowe łączył pracę administracyjną z działalnością artystyczną i narciarską.

Dane osobowe
Urodzenie9 maja 1888, Kraków
Zgon13 marca 1974, Chorzów
Zawódrzeźbiarz; narciarz wysokogórski
Edukacja
SzkołaSzkoła Przemysłu Drzewnego w Zakopanem (klasa rzeźby figuralnej)
StudiaUniwersytet Sztuki Stosowanej w Wiedniu (1908–1912); École des Beaux-Arts w Paryżu (1913–1914)
Działalność
Pracerzeźby sakralne i publiczne, portrety, nagrobki, portale kamienic

Feliks Antoniak zasłynął jako rzeźbiarz i entuzjasta narciarstwa wysokogórskiego. Po nauce w Zakopanem kontynuował kształcenie w Wiedniu i Paryżu, realizując prace kamienne, drewniane i brązowe oraz uczestnicząc w wystawach w Europie.

Życiorys i wykształcenie

Urodził się w Krakowie i po szkole podstawowej w 1903 roku rozpoczął naukę rzeźby figuralnej w Zakopanem. Tam, pod wpływem dyrektora Stanisława Barabasza, zaczął uprawiać narciarstwo; od 1906 roku brał udział w wycieczkach z takimi postaciami jak Mariusz Zaruski czy Mieczysław Karłowicz.

W 1908 roku otrzymał stypendium i podjął studia w Wiedniu, które prowadził do 1912 roku. W czasie wakacji pracował w pracowni brata Mariana Antoniaka w Stanisławowie. Za pracę podczas letnich ferii otrzymywał nagrody pieniężne z Ministerstwa Robót Publicznych w Wiedniu.

Działalność narciarska i osiągnięcia górskie

Antoniak przynależał do grona pierwszych członków Zakopiańskiego Oddziału Narciarzy Towarzystwa Tatrzańskiego. Do jego osiągnięć narciarskich należały m.in. zimowe przejście do Morskiego Oka przez Zawrat i Świstówkę w 1907 roku oraz wejścia na Świnicę w styczniu 1908 i na Żółtą Turnię, Skrajną Turnię i Pośrednią Turnię w lutym 1908. W marcu 1908 przeszedł Czerwone Wierchy.

Uznawano go za jednego z czołowych polskich narciarzy w pierwszej dekadzie XX wieku. W Wiedniu należał do Akademickiego Ski-Verein i w czasie studiów uprawiał narciarstwo alpejskie.

Działalność artystyczna w Paryżu i w czasie wojny

W połowie 1913 roku wyjechał do Paryża i rozpoczął studia w École des Beaux-Arts. W marcu 1914 roku pokazał swoje rzeźby w Salonie Niezależnych; największe uznanie wzbudziła rzeźba drewniana Święty Jerzy na koniu. W Paryżu wstąpił do Towarzystwa Artystów i Literatów i uczestniczył w życiu polonijnym.

Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się ochotniczo do armii francuskiej i służył w Legii Cudzoziemskiej. Stacjonował w Saïda w Algierii, gdzie sporządzał rysunki i szkice miejscowej ludności. Następnie pracował przy obozie jeńców w Montluçon, rysując karykatury i wykonując popiersia oraz rzeźby z natury.

Powrót do Polski, praca zawodowa i życie osobiste

W 1919–1920 intensywnie pracował w Paryżu, wykonywał portrety oraz ilustracje, a jego prace były wystawiane w Krakowie i Warszawie. Po powrocie do kraju dołączył do Grupy Formistów i zrealizował m.in. rzeźby Królowa Korony Polskiej oraz Góral grający na dudach. W 1921 roku ożenił się z Kazimierą Wojciechowską; miał dwóch synów, Adama (ur. 1928) i Jerzego (ur. 1930).

Od połowy 1921 do 1939 roku pracował w administracji Polskich Kopalń Skarbowych. Podczas okupacji ukrywał się kolejno w Krakowie (od października 1939 do września 1940), w Warszawie (1940–1942) oraz w Radomiu (1942–1945), gdzie pracował w kopalniach torfu. W lutym 1945 roku powrócił do domu w Chorzowie i do 1958 roku pracował w administracji Zjednoczenia Przemysłu Węglowego.

Emerytura, ostatnie wystawy i śmierć

Po przejściu na emeryturę poświęcił się rzeźbie i uczestniczył w licznych wystawach zbiorowych. W latach 1965–1967 prezentował prace na wystawach katowickiego oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków, a jego wspomnienia ukazywały się w piśmie "Tempo".

W 1960 roku został członkiem honorowym Sekcji Narciarskiej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Zmarł 13 marca 1974 roku i został pochowany na cmentarzu przy kościele pw. Ducha Świętego w Chorzowie Batorym.

Najczęstsze pytania

Kiedy i gdzie urodził się Feliks Antoniak?
Feliks Antoniak urodził się 9 maja 1888 roku w Krakowie.
Jakie są znane rzeźby Antoniaka?
Wykonał m.in. rzeźby sakralne i publiczne, dwunastu apostołów do kościoła w Kałuszu, nagrobki figuralne oraz prace takie jak "Królowa Korony Polskiej" i "Góral grający na dudach".
Jakie były najważniejsze osiągnięcia narciarskie Feliksa Antoniaka?
Do osiągnięć należą m.in. zimowe przejście do Morskiego Oka przez Zawrat i Świstówkę (1907), wejście na Świnicę (styczeń 1908) oraz wejścia na Żółtą, Skrajną i Pośrednią Turnię (luty 1908) i przejście Czerwonych Wierchów (marzec 1908).
Gdzie został pochowany Feliks Antoniak?
Został pochowany na cmentarzu przy kościele pw. Ducha Świętego w Chorzowie Batorym.

Źródło: Wikipedia (CC BY-SA)

Materiały na portalu są opracowywane przy wsparciu AI.

Karolina Zawadzka

Nazywam się Karolina Zawadzka i w redakcji bronowickaspizarnia.pl odpowiadam za dział Znani z miasta. Piszę o ludziach związanych z Krakowem: sportowcach, artystach, naukowcach, przedsiębiorcach i społecznikach, których nazwiska zna okolica.

Czytaj również