| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jerzy Witold Aleksandrowicz |
| Urodzenie | 7 lipca 1936, Kraków |
| Zgon | 17 października 2018, Kraków |
| Zawód | lekarz, psychiatra |
| Tytuł naukowy | profesor nauk medycznych |
| Uczelnia | Collegium Medicum, Uniwersytet Jagielloński |
| Specjalizacja | psychoterapia, zaburzenia nerwicowe |
| Odznaczenia | Krzyż Oficerski (Order Odrodzenia Polski), 2000 |
| Małżonek | Beata Szymańska |
| Pochówek | Cmentarz Rakowicki Wojskowy, ul. Prandoty, kwatera PAS D-wsch-2 (pochowany 26 X 2018) |
Jerzy Witold Aleksandrowicz był polskim psychiatrą i nauczycielem akademickim, znanym z pracy nad psychoterapią oraz z licznych publikacji naukowych i dydaktycznych. Przez wiele lat kierował zakładami i katedrami związanymi z psychoterapią na uczelniach medycznych w Krakowie.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Krakowie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej jako syn Juliana Aleksandrowicza i Maryli z domu Tislowitz. W 1941 trafił wraz z rodziną do krakowskiego getta, z którego uciekli. Wspomnienia z okresu okupacji zamieścił w pierwszym tomie książki Dzieci Holocaustu mówią....
Ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie. Studia medyczne skończył w Akademii Medycznej w Krakowie w 1958, a w 1965 ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Kariera kliniczna i akademicka
W 1959 podjął pracę w Szpitalu Psychiatrycznym w Jarosławiu, a potem wrócił do Krakowa i rozwijał karierę na macierzystej uczelni. W 1962 uzyskał specjalizację I stopnia, w 1965 specjalizację II stopnia w zakresie psychiatrii, a w 1966 obronił pracę doktorską. Stopień doktora habilitowanego otrzymał w 1979, a tytuł profesora nauk medycznych w 1990.
Od 1971 był adiunktem. W latach 1976–1992 kierował Zakładem Psychoterapii, a w 1992 objął stanowisko kierownika Katedry Psychoterapii. Po włączeniu Akademii Medycznej do struktury Uniwersytetu Jagiellońskiego pełnił funkcje naukowe jako profesor nadzwyczajny, a od 2001 był profesorem zwyczajnym UJ w Collegium Medicum.
Praktyka szpitalna i zadania administracyjne
W latach 1971–1976 prowadził Gabinet Psychoterapeutyczny w Szpitalu im. Stefana Żeromskiego w Krakowie. Od 1976 kierował Ośrodkiem Leczenia Nerwic ZOZ nr 1 w Krakowie. W latach 1976–1982 pełnił funkcję specjalisty wojewódzkiego ds. psychiatrii w województwie nowosądeckim, a w 1983–1984 był pełnomocnikiem ministra zdrowia i opieki społecznej ds. psychiatrii dla województw przemyskiego i krośnieńskiego.
Przynależność zawodowa, odznaczenia i życie prywatne
Od 1959 należał do Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego; w latach 1989–1995 przewodniczył zarządowi sekcji psychoterapii. Od 1964 był członkiem Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. W 1968 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był żonaty z Beatą Szymańską.
W 2000 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za osiągnięcia w pracy naukowej i badawczej. Zmarł 17 października 2018 w Krakowie; został pochowany 26 października 2018 w grobie rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim Wojskowym przy ul. Prandoty (kwatera PAS D-wsch-2).
Wybrane publikacje
Wybrane książki i podręczniki autorstwa Jerzego Aleksandrowicza obejmują:
- Psychoterapia : podręcznik dla studentów, lekarzy i psychologów (2000)
- Zaburzenia nerwicowe (1998)
- Nerwice : psychopatologia i psychoterapia (1988)
- Psychoterapia : poradnik dla pacjentów (1993, 2004)
- Psychopatologia zaburzeń nerwicowych i osobowości (2002)
- Psychoterapia medyczna : teoria i praktyka (1996)
- Skuteczność psychoterapii poznawczej i psychodynamicznej (współautor: Jerzy A. Sobański, 2004)
- Psychopatologia nerwic : propedeutyka patologii, diagnostyki i terapii psychogennych schorzeń funkcjonalnych (1982–1988)
