| Dane osobowe | |
|---|---|
| Data urodzenia | 30 grudnia 1811 |
| Miejsce urodzenia | nieznane |
| Data śmierci | 28 kwietnia 1875 |
| Miejsce śmierci | Kraków |
| Wykształcenie | |
| Szkoły | Gimnazjum św. Anny (Kraków) |
| Studia | Wydział Chemii UJ; studia w Berlinie |
| Zawód i role | |
| Zawód | Chemik, aptekarz |
| Stanowiska | Kierownik apteki „Pod Złotą Głową”, docent UJ (od 1849) |
| Działalność naukowa i publiczna | |
| Członkostwa | Towarzystwo Naukowe Krakowskie (członek czynny od 1857), Komisja Balneologiczna i Fizjograficzna, Izba Przemysłowo-Handlowa |
| Pochówek i upamiętnienie | |
| Pochówek | Cmentarz Rakowicki, kwatera LC, narożnik płn.-zach. |
| Upamiętnienie | Patron ulicy w Dzielnicy X Swoszowice (Kraków) |
Adolf Aleksandrowicz był polskim chemikiem i aptekarzem, rozpoznawalnym dzięki badaniom wód mineralnych w galicyjskich uzdrowiskach oraz aktywności w życiu publicznym Krakowa.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie, a następnie studiował na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego i w Berlinie. Po powrocie pracował jako asystent na UJ, a od 1849 roku pełnił funkcję docenta.
Działalność naukowa i zawodowa
Był kierownikiem apteki „Pod Złotą Głową” w Krakowie. Od 1857 roku działał jako członek czynny Towarzystwa Naukowego Krakowskiego oraz należał do Komisji Balneologicznej i Komisji Fizjograficznej.
Przeprowadził i opublikował analizy chemiczne wód mineralnych z miejsc takich jak Krynica, Szczawnica, Iwonicz, Rabka-Zdrój, Krościenko nad Dunajcem, Krzeszowice, Jaszczurówka w Zakopanem oraz Żegiestów. Wyniki badań oraz opis metod opublikował w Rocznikach Towarzystwa Naukowego Krakowskiego. Pełnił też funkcje chemika sądowego i był członkiem Urzędu Probierczego; od 1867 roku był radcą Rady Ogólnej Towarzystwa Domu Przytułku Pracy.
Działalność publiczna i polityczna
Uczestniczył w wydarzeniach krakowskich w 1846 i 1848 roku. W październiku 1848 został wybrany na radnego Krakowa. W 1861 roku wziął udział w delegacji do Wiednia, która zapobiegła wyburzeniu zabudowy między Wawelem a kościołem dominikanów.
W czasie powstania styczniowego Rząd Narodowy mianował go naczelnikiem miasta Krakowa w lipcu 1863. W związku z tym austriackie władze aresztowały go; spędził 10 miesięcy w więzieniu na Wawelu oraz 12 miesięcy w Ołomuńcu. W 1866 roku został członkiem Izby Przemysłowo-Handlowej, a ponownie pełnił mandat radnego w latach 1867 i 1872.
Upamiętnienie
Jest patronem ulicy w krakowskiej Dzielnicy X Swoszowice. Pochowano go na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera LC, narożnik północno-zachodni).
