| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Antoni Karol Adamowicz (Karol Fürgang) |
| Urodzenie | 22 sierpnia 1914, Kraków |
| Zgon | 11 maja 1998 |
| Pochówek | cmentarz Powązki Wojskowe, Warszawa (kwatera BII28-14-22) |
| Edukacja | |
| Szkoła | III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie (matura 1932) |
| Studia | Wydział Prawa, Uniwersytet Jagielloński (do 1936); aplikacja adwokacka |
| Zawód / rola | |
| Zawód | prawnik, urzędnik samorządowy i państwowy |
| Najważniejsze funkcje | dyrektor biur rządowych; wiceprezes (1955–1958) i prezes (1958–1971) Polskiej Izby Handlu Zagranicznego |
| Przynależność polityczna | |
| Partie | PPS (od 1945), później PZPR |
Antoni Adamowicz był prawnikiem i urzędnikiem, który po drugiej wojnie światowej aktywnie działał we Wrocławiu i w organach państwowych związanych z handlem zagranicznym. Jego kariera obejmuje funkcje kierownicze w administracji miejskiej oraz w instytucjach handlu zagranicznego.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Krakowie jako syn Michała (Mojżesza) Fürganga, inżyniera kolejowego, i Eugenii Reich. Ukończył III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie w 1932 roku, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim do 1936 roku. Po studiach zdał aplikację adwokacką.
Działalność podczas II wojny światowej
Na początku września 1939 został ewakuowany do Kowla, a następnie trafił do Lwowa. W latach 1939–1940 pracował jako kierownik sklepu, a później pełnił funkcje urzędnicze w Wydziale Ochrony Zdrowia Rejonu Armii Czerwonej. W latach 1941–1943 działał jako pracownik obsługi i sanitariusz w szpitalu przy gminie żydowskiej.
W 1943 roku przebywał w Warszawie, wziął udział w powstaniu warszawskim w 1944 roku. W wyniku działań wojennych trafił do obozu koncentracyjnego KL Leitmeritz, gdzie był więziony w latach 1944–1945.
Kariera samorządowa i państwowa
Po wojnie osiedlił się we Wrocławiu i podjął pracę w Zarządzie Miejskim. Pełnił tam funkcje m.in. naczelnika Urzędu Kontroli, zastępcy dyrektora Biura Prezydialnego oraz dyrektora Gabinetu w Prezydium Rady Miasta od końca lat 40. XX wieku.
Zaangażował się w politykę jako członek PPS od 1945 roku, zasiadał w lokalnych władzach partii, a później przeszedł do PZPR. Współredagował miejscową gazetę i wykładał w szkole milicyjnej. W 1954 roku objął stanowisko dyrektora Biura Pełnomocnika Rządu ds. Targów Poznańskich, a następnie był Pełnomocnikiem Rządu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego (1954–1955). W latach 1955–1958 był wiceprezesem, a w latach 1958–1971 prezesem Polskiej Izby Handlu Zagranicznego.
Pochowany jest na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie, w kwaterze BII28-14-22.
